“Psikodinamik” kavramı, zihin içindeki farklı güçler arasında oluşan çatışmayı ifade eder. Kuramın bakış açısına göre bireylerin gösterdiği belirtiler, bilinçdışında ortaya çıkan bu çatışmanın ifadeleridir. Psikodinamik terapinin temelleri Sigmund Freud ve ardından gelen teorisyenler tarafından şekillendirilmiştir. Bu kuram insan psikolojisini ve sorunlarını ele alırken kişinin ebeveynleriyle ve diğer kişilerle kurulan ilişkilerini, çatışmalarını, savunma mekanizmalarını, kişilik yapılarını ve işlevlerini ayrıntılı şekilde ele alır. Psikodinamik psikoterapinin en önemli amacı bilinçdışındaki çatışmaların farkındalık alanına getirilmesini sağlamaktır. Terapi sürecinde amaç yalnızca semptomları hafifletmek veya ortadan kaldırmak değildir, aynı zamanda kişilerin daha iyi ve dengeli biçimde yaşamlarını sürdürmelerine yardımcı olmaktır. Kişilerin öyküleri, zihinsel uğraşıları ve karakter yapıları kendilerine özgü bir çerçevede değerlendirilir ve anlamlara dayandırılıp yorumlanır. Davranışların bilinçli ve bilinçdışı amaçları sorgulanır. Psikodinamik psikoterapinin bakış açısında geçmişin kendisini, şimdiki zamanda kişi için acı verici yollarla tekrarladığı fikri vardır. Süreçte kişinin çatışmaları, arzuları, rüyaları, düşünceleri, duyguları, çocuklukta edindiği deneyimler ve güncel yaşantıları konuşulur. Terapinin bir diğer önemli amacı; bilinçdışı olarak tekrarlanan örüntülerin, hasta ile terapist arasındaki ilişkide yeniden nasıl ortaya çıktığının anlaşılmasını ve çözümlenmesini sağlamaktır. Psikodinamik psikoterapi yıllar süren bir terapi yöntemi olarak bilinir ancak kısa dönemli dinamik psikoterapi de terapistler tarafından uygun görülüp tercih edilebilir. Benlik gücü iyi olan, terapi süreci ile ilgili yüksek motivasyon taşıyan, sorununun belli bir odağı olan, sosyokültürel düzeyi görece yüksek bireyler bu tür terapiden daha çok fayda görürler. Bu terapi yöntemi depresif bozukluk, kaygı bozuklukları, önemli yaşam olaylarına (yas, travma vb.) bağlı gelişen uyum bozuklukları gibi meselelerde kullanılabilir.